ਕਰਤਿਆ

[ਗੁ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ] ਉਹ ਜੋ ਕੁਛ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਯਥਾ- ‘ਕੀਤਾ ਕਰਤਿਆ ਬਿਰਥਾ ਗਇਆ’ (੧੪੧੪), ਕੀਤਾ ਦੀ ਮੁਰਾਦ ਹੈ ਜੋ ਆਪ ਕਰ ਲਿਆ। ਕਰਤਿਆ ਦੀ ਮੁਰਾਦ ਹੈ ਜੋ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦੁਆਰਾ ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਸੀ।