ਕਰਮਾਤਿ

[ਸੰ:। ਅਰਬੀ, ਕਰਾਮਤ=ਬਜ਼ੁਰਗੀ। ਇਹ ਪਦ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਕਰਾਮਾਤ ਯਾ ਕਰਾਮਾਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧੀਆਂ ਮੁਅਜਜ਼ੇ ਦੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਦਾ ਧਾਤੂ ਅਰਥ ਹੈ ਬਜ਼ੁਰਗੀ] ੧. ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼, ਵਡ੍ਯਾਈ। ਯਥਾ- ‘ਨਾਨਕ ਸਾ ਕਰਮਾਤਿ ਸਾਹਿਬ ਤੁਠੈ ਜੋ ਮਿਲੈ’ (੪੭੫)। ੨. ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਤਾਕਤਾਂ, ਅਣਿਮਾ ਆਦਿਕ ਸਿੱਧੀਆਂ, ਮੁਅਜਿਜ਼ੇ। ਯਥਾ- ‘ਸਾ ਸਿਧਿ ਸਾ ਕਰਮਾਤਿ’ (੬੫੦)।