[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਰਭਿ=ਊਠ ਦਾ ਬੱਚਾ। ਹਿੰਦੀ, ਕਰਹ। ਪੰਜਾਬੀ, ਕਰਹਾ ਤੇ ਕਰਹਲ] ੧. ਊਠ। ਯਥਾ- ‘ਕਰਹਲੇ ਮਨ ਪਰਦੇਸੀਆ ਕਿਉ ਮਿਲੀਐ ਹਰਿ ਮਾਇ’ (੨੩੪), ਹੇ ਊਠ ਵਾਂਙੂ (ਨਿਤ) ਪਰਦੇਸੀ ਮਨ! ਭਾਵ ਤੂੰ ਜੋ ਸ੍ਵੈ ਸਰੂਪ ਦੇ ਸੁਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਮਾਯਾ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦੇਸੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈਂ। ੨. [ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ] (ਹੇ ਮਨ!) ਹੱਲਾ ਕਰ, ਉੱਦਮ ਕਰ। ੩੧੩
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ