ਕਰੀਅਹੁ

[ਕ੍ਰਿ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਕਰਨਾ ਤੋਂ] ਕਰੋ, ਕਰਾਈਓ। ਯਥਾ- ‘ਹਰਿ ਸਾਕਤ ਸੇਤੀ ਸੰਗੁ ਨ ਕਰੀਅਹੁ’ (੩੧੨), ਤਥਾ-’ਹਰਿ ਹਰਿ ਤਿਨਕਾ ਦਰਸੁ ਨ ਕਰੀਅਹੁ’ (੫੭੪)।