ਕਰੀਹ

ਅ਼. [کریہ] ਵਿ- ਨਿੰਦਿਤ. ਬੁਰਾ। ੨. ਬਦ ਸ਼ਕਲ। ੩. ਕਰਾਹਤ (ਗਲਾਨਿ) ਯੋਗ੍ਯ. ਦੇਖੋ, ਕਰਾਹਤ.