ਕਰੈ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ, ਕੜੈ] ਝੂਰਦਾ, ਭਾਵ ਤਪਦਾ। ਯਥਾ- ‘ਕਰ੍ਹੈ ਨ ਝੁਰੈ ਨਾ ਮਨੁ ਰੋਵਨ ਹਾਰਾ’ (੩੭੬)।