[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਿਰਣ। ਹਿੰਦੀ, ਕਿਰਨ। ਪੰਜਾਬੀ, ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ (ਸੂਰਜ) ਦੀ ਅੱਗ ਵ (ਕਰ+ਅੰਤ)] ਹੱਥ ਦੀ ਅੱਗ ਜੋ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਕੱਢੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਗੰਗਾ ਕਾ ਉਦਕੁ ਕਰੰਤੇ ਕੀ ਆਗਿ’ (੧੧੬੮)।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ
[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਿਰਣ। ਹਿੰਦੀ, ਕਿਰਨ। ਪੰਜਾਬੀ, ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ (ਸੂਰਜ) ਦੀ ਅੱਗ ਵ (ਕਰ+ਅੰਤ)] ਹੱਥ ਦੀ ਅੱਗ ਜੋ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਕੱਢੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਗੰਗਾ ਕਾ ਉਦਕੁ ਕਰੰਤੇ ਕੀ ਆਗਿ’ (੧੧੬੮)।