ਕਲੋਲ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕੱਲੋਲ। ਕੱਲ=ਸ਼ਬਦ ਕਰਨਾ+ਓਲ ਪ੍ਰਤੇ] ਤਰੰਗ, ਲਹਰ, ਖੇਲ। ਯਥਾ: ‘ਮਹਾ ਕਲੋਲ ਬੁਝਹਿ ਮਾਇਆ ਕੇ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਮੇਰੇ ਦੀਨ ਦਇਆਲ’ (੬੮੩)।