ਕਵਾਈ

[ਸੰ:। ਅਰਬੀ, ਕ਼ਬਾ] ਪੋਸ਼ਾਕਾ। ਯਥਾ- ‘ਕਹਾ ਸੁ ਲਾਲ ਕਵਾਈ’ (੪੧੭)।