ਕਹਤੀ

[ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ। ਦੇਖੋ, ‘ਕਹੰਤ’] ਕਹਾਵਤਾਂ, ਮੂੰਹ ਦੀ ਆਖੀ ਗੱਲ, ਬਾਤਾਂ। ਯਥਾ: ‘ਕਹਤਿਅਹੁ ਕਹਤੀ ਸੁਣੀ’ (੧੩੯੬), ਕਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਵਤਾਂ ਹੀ ਸੁਣੀਆਂ।