ਕਾਂਚ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਕਚ’] ਕੱਚ, ਸ਼ੀਸ਼ਾ। ਯਥਾ- ‘ਕਾਚ ਬਿਹਾਝਨ ਕੰਚਨ ਛਾਡਨ’ (੮੨੩), ਸੋਨਾ ਛੱਡ ਕੇ ਕੱਚ ਨੂੰ ਖ਼ਰੀਦਦਾ ਹੈ, ਭਾਵ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਅਨਾਤਮਾ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।