ਕਾਇਅਉ

[ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਕਾਇਆ+ਹੀ ਦਾ ਦੂਸਰਾ ਰੂਪ] ਕਾਇਆ ਹੀ, ਸਰੀਰ ਹੀ। ਯਥਾ- ‘ਕਾਯਉ ਦੇਵਾ ਕਾਇਅਉ ਦੇਵਲ’ (੬੯੫)।