ਕਾਗ ਬਤਨ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਾਕ। ਅਰਬੀ, ਵਤਨ=ਦੇਸ਼] ੧. ਕਾਂਵਾਂ ਦਾ ਦੇਸ਼, ਭਾਵ ਅਰੂੜੀ। ਯਥਾ- ‘ਕਾਗ ਬਤਨ ਬਿਸਟਾ ਮਹਿ ਵਾਸ’ (੨੩੯), ਕਾਂਵਾਂ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਜੋ ਵਿਸ਼ਟਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਾਰ। ਵਦਨ=ਮੂੰਹ] ਕਾਉਂ ਦਾ ਮੂੰਹ। ਯਥਾ- ‘ਕਾਗ ਬਤਨ ਬਿਸਟਾ ਮਹਿ ਵਾਸ’ (੨੩੯)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ