[ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਵਿਸ਼ੇਸ਼੍ਯ। ਦੇਖੋ, ‘ਕਾਚੇ, ਕਚ’] ਕੱਚਾ ਧਨ, ਭਾਵ ਉਹ ਧਨ ਜੋ ਚੋਰ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਯਾ ਅੱਗ ਜਲਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਯਾ ਜੋ ਦੇਹ ਛੱਡਣ ਲੱਗੇ ਆਪ ਤ੍ਯਾਗਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਕਾਚਾ ਧਨੁ ਸੰਚਹਿ ਮੂਰਖ ਗਾਵਾਰ’ (੬੬੫)।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ
[ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਵਿਸ਼ੇਸ਼੍ਯ। ਦੇਖੋ, ‘ਕਾਚੇ, ਕਚ’] ਕੱਚਾ ਧਨ, ਭਾਵ ਉਹ ਧਨ ਜੋ ਚੋਰ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਯਾ ਅੱਗ ਜਲਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਯਾ ਜੋ ਦੇਹ ਛੱਡਣ ਲੱਗੇ ਆਪ ਤ੍ਯਾਗਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਕਾਚਾ ਧਨੁ ਸੰਚਹਿ ਮੂਰਖ ਗਾਵਾਰ’ (੬੬੫)।