[ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਕਾਠੀ = ਕਾਠ ਵਾਲੀ] ੧. ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀ ਚਮੜੇ ਦੀ ਸ਼ੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਕਾਠ ਲੱਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ੀਨ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਾਸ੍ਟ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਕਟ੍ਨ] ਲੱਕੜੀਆਂ। ਯਥਾ- ‘ਕਾਠੀ ਧੋਇ ਜਲਾਵਹਿ’ (੪੭੬), ਲੱਕੜੀਆਂ ਧੋ ਕੇ ਬਾਲਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ