ਕਾਣਿ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਾਣ* = ਇਕ ਅੱਖੇ ਹੋਣਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਕਜ = ਕੋਈ ਕਮੀ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ਰਮ ਆਵੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਮੁਰਾਦ ਵਿਚ ਸ਼ਰਮ, ਕਨੌਡ, ਮੁਥਾਜੀ ਅਰਥ ਬਣ ਗਏ੧] ੧. ਕਨੌਡ, ਮੁਥਾਜੀ। ਯਥਾ- ‘ਕਾਣਿ ਨ ਛੰਦਾ’ (੧੦੭੩), ਨਾ ਕਨੌਡ, ਨਾ ਮੁਛੰਦਗੀ। ਤਥਾ- ‘ਕਾਂਣਿ ਜਮਾਣੀ’ (੫੭੬), ਜਮ ਦੀ ਕਨੌਡ। ੨. ਸ਼ਰਮ। ਯਥਾ- ‘ਸਿਰੁ ਦੀਜੈ ਕਾਣਿ ਨ ਕੀਜੈ’ (੧੪੧੨)। *ਫ਼ਾਰਸੀ ਕਜ=ਟੇਢਾ। ਇਕ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਪਦ ਹੈ-ਕਰ੍ਹ੍ਹਣ-ਇਸ ਦੇ ਅਰਥ ਹਨ ਵਿੰਗ, ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਕਾਣ ਪਦ ਇਸੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ-ਮੰਜੇ ਨੂੰ ਕਾਣ ਪੈ ਗਈ ਹੈ-ਅਰਥਾਤ ਟੇਢ ਪੈ ਗਈ ਹੈ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਾਣ ਇਸੇ ਕਰ੍ਹ੍ਹਣ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ।