ਕਾਰਕੁਨੀ

[ਸੰ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਕਾਰਕੁਨ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰਤੇ ‘ਈ’ ਲਾ ਕੇ ਕਾਰਕੁਨੀ] ੧. ਮੁਖਤਿਆਰੀ। ੨. ਕਾਰ ਕਰਨੀ। ਯਥਾ- ‘ਹਰਿ ਨਾਮੈ ਕੀ ਹਮ ਕੰਉ ਸਤਿਗੁਰਿ ਕਾਰਕੁਨੀ ਦੀਈ’ (੫੯੩)।