[ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਕੱਲਰ ਦਾ ਕਾਲਰ] ੧. ਕੱਲਰ। ਯਥਾ- ‘ਰਤਨ ਜਵੇਹਰ ਬਨਜਨਿ ਆਇਓ ਕਾਲਰੁ ਲਾਦਿ ਚਲਾਇਓ’ (੧੦੧੭), ਭਾਵ ਨਾਮ ਦਾ ਵਣਜ ਕਰਨ ਲਈ ਆਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਯ ਵਿਕਾਰ ਲੱਦ ਕੇ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ੩੩੨ ੨. ਕੱਲਰ ਵਾਲੀ। ਯਥਾ- ‘ਜਿਉ ਕਾਲਰ ਭੀਤਿ ਗਿਰੀਐ’ (੮੨੩), ਜਿਕੁਰ ਕੱਲਰ ਵਾਲੀ ਕੰਧ ਡਿਗਦੀ ਹੈ। ਦੇਖੋ, ‘ਕਾਲਰ ਲਾਦਸਿ’
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ