ਕਾਲੁ ਬਿਕਾਲੁ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਾਲ=ਮੌਤ। ਬਿਕਾਲ=ਨਾ ਮੌਤ] ਜਨਮ ਮਰਨ। ਯਥਾ- ‘ਕਾਲੁ ਬਿਕਾਲੁ ਭਏ ਦੇਵਾਨੇ’ (੧੦੨੧)।