ਕਾਲ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਾਲ:] ੧. ਸਮਾਂ। ੩੨੫ ੨. ਮੌਤ। ਯਥਾ- ‘ਕਾਲ ਕੰਨਿਆ ਗ੍ਰਾਸਤੇ’ (੧੩੫੯), ਮੌਤ ਗ੍ਰਸਿ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਦੇਖੋ, ‘ਕਾਲਹਿ ਖਰਨਾ’, ‘ਦੇਖੋ, ‘ਕਾਲ ਬਿਕਾਲ’, ‘ਕਾਲ ਕੰਟਕ’, ‘ਕਾਲ ਕੰਨਿਆ’ ੩. ਜਮ। ਦੇਖੋ, ‘ਕਾਲ ਮੁਖਾ’, ‘ਕਾਲ ਪੁਰਖ’ ੪. [ਸੰਪ੍ਰਦਾ] ਬ੍ਰਿਧ ਅਵਸਥਾ। ੫. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਕਾਲ* । ਪੰਜਾਬੀ, ਕਾਲ] ਜਦੋਂ ਅੰਨ ਦਾਣਾ ਮਹਿੰਗਾ ਹੋਵੇ। *ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਐਸੇ ਐੜੇ ਕਈ ਵਾਰ ਬੋਲਣੋ ਗਿਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਕਾਲ ਦਾ ਕਾਲ। ਅਦੇਵ (=ਭੂਤਨਾ) ਦਾ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਦੇਵ ਯਾ ਦੇਉ।