ਕਾਸ਼ਟ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਾਸ਼੍ਹ੍ਹਠ:] ੨੭੩ ੧. ਲੱਕੜੀ। ਯਥਾ- ‘ਕਾਸਟ ਮਹਿ ਜਿਉ ਹੈ ਬੈਸੰਤਰੁ’ (੧੩੨੩)। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਸ਼੍ਟ] ਕਸ਼ਟ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਦੁਖੀ, ਕਸ਼ਟਾਤੁਰ। ਯਥਾ- ‘ਪ੍ਰੇਤ ਪਿੰਜਰ ਮਹਿ ਕਾਸਟੁ ਭਇਆ’ (੯੦੬)।