ਕਾੜਾ

[ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਕੜ੍ਹਨਾ। ੧. ਉਬਲਣਾ। ੨. ਦੁਖੀ ਹੋਣਾ] ੧. ਉਨ੍ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਅਤਿ ਘਬਰਾ ਵਾਲੀ ਗਰਮੀ ਨੂੰ ਕਾੜ੍ਹਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਦੁੱਖ ਕਸ਼ਟ। ੨. ਝੋਰਾ। ਯਥਾ- ‘ਤਾ ਭਉ ਕੇਹਾ ਕਾੜਾ ਜੀਉ’ (੧੦੩), ਤਥਾ-’ਪ੍ਰਭੁ ਅਬਿਨਾਸੀ ਤਾ ਕਿਆ ਕਾੜਾ’ (੧੩੧)। ੩੩੫