ਕਿਰਪਾਏ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕ੍ਰਿਪਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ‘ਹੈ’ ਦੀ ਥਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ‘ਏ’ ਬੋਲ ਲੈਂਦੇ ਹਨ] ਕਿਰਪਾਲੂ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਕਿਰਪਾਏ’ (੮੨੦)।