ਕੁਟਣੀਆ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕੁਟ੍ਟਨ] ਵਿਭਚਾਰਨੀਆਂ, ਫਫੇਕੁਟਣਾਂ। ਯਥਾ- ‘ਕੁਟਣੀਆ ਦੀ ਬਾਣੁ’ (੭੯੦), ਵਿਭਚਾਰਨਾਂ ਦਾ ਦੀਵਾਨ ਕਲਜੁਗ ਵਿਚ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਥਵਾ ਵਿਭਚਾਰਨੀਆਂ ਦੀ (ਬਾਨ) ਆਦਤ ਪਈ ਹੋਈ ਹੈ।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ