ਕੁਟਿ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕੁਟ੍ਟਨ। ਪੰਜਾਬੀ, ਕੁੱਟਣਾ। ਹਿੰਦੀ, ਕੂਟਨਾ] ਕੁਟ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਕਟਿ ਕੁਟਿ ਕਰਿ ਖੁੰਬਿ ਚੜਾਇਆ’ (੯੫੫)।