ਕੋਲੀ

[ਅ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਕੋਲ+ਹੀ ਦਾ ਸੰਖੇਪ] ਨੇੜੇ ਹੀ, ਕੋਲ ਹੀ। ਯਥਾ- ‘ਨਿਕਟਿ ਵਸੈ ਹਰਿ ਕੋਲੀ’ (੧੬੯), ਇਥੇ ਨਿਕਟ ਅਤੇ ਕੋਲੀ ਦੋਨੋਂ ਸ਼ਬਦ ਸਮੀਪਤਾ ਵਾਚਕ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਅਰਥ ਇਹ ਕਿ ਹਰੀ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਭਾਵ ਰਿਦੇ ਵਿਖੇ ਹੀ ਪੂਰਨ ਹੈ। ਅਥਵਾ ਹਰੀ ਜੋ (ਉਂਞ) ਸਭ ਦੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਭਾਵ ਵ੍ਯਾਪਕ ਹੈ ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਦੇ (ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ) ਨੇੜੇ ਹੈ।