ਕੜਈਐ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਕੜਿਆ’] ਤਪੀਏ, ਝੁਰੀਏ। ਯਥਾ- ‘ਤਾ ਮੇਰੇ ਮਨ ਕਾਇਤੁ ਕੜਈਐ’ (੮੬੧)।