ਕੜਿ

[ਕ੍ਰਿ:। ਪੰਜਾਬੀ] ੧. ਕੱਸ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਕੜਿ ਬੰਧਨਿ ਬਾਧਿਓ ਸੀਸ ਮਾਰ’ (੧੧੮੮)। ੨. [ਸੰ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ, ਕੜ੍ਹਨਾ=ਰਿੱਝਣਾ] ਚਿੰਤਾ। ਯਥਾ- ‘ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਕੜੇ ਕੜਿ ਪਚਿਆ’ (੧੧੪੦)।