ਕੰਞਕਾ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕੰਨ੍ਯਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਕੰਞਕਾ] ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ, ਨਿੱਕੀ ਬੱਚੀ। ਯਥਾ- ‘ਬ੍ਰਹਮਣ ਕੈਲੀ ਘਾਤੁ ਕੰਞਕਾ ਅਣਚਾਰੀ ਕਾ ਧਾਨੁ’ (੧੪੧੩), ਬ੍ਰਹਮ ਬੇਤਾ ਤੇ ਗਊ ਦਾ ਮਾਰਨਾ ਤੇ ਕੁੜੀ ਦਾ ਮਾਰਨਾ ਅਰ ਅਣਚਾਰੀ (ਖੋਟੇ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੇ) ਦਾ ਧਾਨ ਲੈਣਾ।