ਕੰਬਲੜੀ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕੰਬਲ + ੜੀ। ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰਤੇ ਨਿੰਮ੍ਰਵਾਚੀ। ਦੇਖੋ, ‘ਕੰਬਲੀ’] ਛੋਟੀ ਲੋਈ, ਭੂਰੀ। ਯਥਾ- ‘ਫਰੀਦਾ ਪਾੜਿ ਪਟੋਲਾ ਧਜ ਕਰੀ ਕੰਬਲੜੀ ਪਹਿਰੇਉ’ (੧੩੮੩), ਕਪੜੇ ਪਾੜ ਕੇ। (ਧਜ) ਲੀਰਾਂ ਕਰਾਂ ਅਰ ਭੂਰੀ ਪਹਿਰਾਂ।