ਖਮਿ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਸ਼ਮਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਖਿਮਾ] ੧. ਮਾਫ਼ੀ, ਖ਼ਿਮਾ। ਯਥਾ- ‘ਖਮਿ ਪ੍ਰਹਾਰ’ (੧੧੯੨), ਪ੍ਰਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਖਿਮਾ ਕਰਕੇ ਉਧਾਰਿਆ। ੨. [ਸੰਪ੍ਰਦਾ] ਬਾਣ। ਯਥਾ- ‘ਖਮਿ ਪ੍ਰਹਾਰ’ (੧੧੯੨), ਬਾਣ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ।