ਖਾਤ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ੧. ਟੋਆ, ਖਾਤਾ। ਯਥਾ- ‘ਦੁਨੀਆ ਲਬਿ ਪਇਆ ਖਾਤ ਅੰਦਰਿ’ (੧੦੨੦), ਭਾਵ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਲਬ ਕਰਕੇ ਮੋਹ ਦੇ ਟੋਏ ਵਿੱਚ ਪਿਆ। ੨. [ਕ੍ਰਿ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਖਾਣਾ ਤੋਂ] ਖਾਂਦਿਆਂ। ਯਥਾ- ‘ਖਾਤ ਪੀਤ ਖੇਲਤ ਹਸਤ’ (੧੮੮)।