ਖਿਅਤ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਿਸ਼ਤਿ=ਵਸਣ ਦੀ ਥਾਂ] ੧. ਸੇਜਾ, ਛੇਜਾ। ਯਥਾ- ‘ਨਗਰੀ ਨਗਰੀ ਖਿਅਤ ਅਪਾਰ’ (੧੧੬੩), ਭਾਵ ਹਰੇਕ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਸੇਜ ਹੈ। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਖ=ਸੂਰਜ ਦੇ ਅਰਥ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਖਿਅਣਾ ਯਾ ਖਿਉਣਾਂ, ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ] ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਲਿਸ਼ਕਦਾ ਹੈ, ਭਾਵ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੈ।* *ਇਸ ਦਾ ਮੂਲ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ‘ਖ੍ਯਾਤਿ’ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਅਰਥ ਹਨ ਪ੍ਰਗਟਤਾਈ।