ਖਿਰਤ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਸ਼ਰ] ਖੀਣ ਹੋਣਾ, ਨਾਸ਼ ਹੋਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਖਖਾ ਖਿਰਤ ਖਪਤ ਗਏ ਕੇਤੇ’ (੩੪੨), ਤਥਾ-’ਖਿਰਤ ਖਪਤ ਅਜਹੂੰ ਨਹੀ ਚੇਤੇ’ (੩੪੨), ਖੀਣ ਹੋ ਕੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਜੇ ਵੀ ਈਸ਼੍ਵਰ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।