ਖਿੰਥੜਿ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਥਾ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਖਿੰਥਾ, ਖੰਥਾ। ੜ, ਪ੍ਰਤੇ ਨਿੰਮ੍ਰਵਾਚੀ] ਗੋਦੜੀ, ਭਾਵਾਰਥ ਦੇਹ। ਯਥਾ- ‘ਖਿੰਥਾ ਜਲਿ ਕੁਇਲਾ ਭਈ ਤਾਗੇ ਆਂਚ ਨ ਲਾਗ’ (੧੩੬੬), ਦੇਹ ਰੂਪ ਖਿੰਥਾ (ਗੋਦੜੀ) ਸੜ ਕੇ ਕੋਲਾ ਹੋ ਗਈ ਪਰ ਚੇਤਨ ਸ਼ਕਤੀ ਰੂਪ ਤਾਗੇ ਨੂੰ ਆਂਚ ਨਾ ਲੱਗੀ। ਤਥਾ-’ਖਿੰਥੜਿ ਮੇਖਾ ਅਗਲੀਆ’ (੧੩੮੦), ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਨਾੜੀ ਰੂਪ ਮੇਖਾਂ ਬਹੁਤ ਹਨ। ੩੪੯