ਖੀਣਾਂ

ਸੰ. ਕ੍ਸ਼ੀਣ. ਵਿ- ਪਤਲਾ. ਦੁਬਲਾ। ੨. ਘਟਿਆ ਹੋਇਆ. ਕਮਜ਼ੋਰ. ਬਿਰਧੁ ਭਇਆ ਤਨੁ ਖੀਣ.” (ਸ੍ਰੀ ਮਃ ੧. ਪਹਿਰੇ) ੩. ਨਸ੍ਟ. “ਖੀਣ ਪਦਾਰਥ ਘਰ ਕੇ ਹੋਏ.” (ਗੁਪ੍ਰਸੂ) “ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਕਿਲਬਿਖ ਗਏ ਖੀਣਾ.” (ਪ੍ਰਭਾ) “

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ