ਖੀਵਾ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਕਸ਼ੀਵ=ਮਸਤ ਹੋਣਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਖੀਵਾ] ੧. ਮਸਤਾਨਾ, ਮਸਤ, ਮਤਵਾਲਾ। ੨. ਅਕਸਰ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਵਿੱਚ ਖੀਵਾ ਪਦ ਉੱਚੀ ਮਸਤੀ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਹੈ, ਲਿਵਲੀਨਤਾ।