ਖੁਆਇਓਹੁ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਖੁਆਏ’] ਭੁਲਾਇ ਦਿੱਤਾ, ਭੁਲਾਏ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਸਚੈ ਆਪਿ ਖੁਆਇਓਹੁ ਮੂੜੇ’ (੪੩੫), ਤਥਾ-’ਇਕਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇਅਨੁ’ (੭੮੯)।