ਖੁਆਈ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਖੁਆਏ’] ਭੁਲਾਉਣਾ, ਭੁਲਾਵੇ, ਗੁਆਵੇ। ਯਥਾ- ‘ਜਿਸਹਿ ਖੁਆਈ ਤਿਸੁ ਕਉਣੁ ਕਹੈ’ (੯੫੨)।