[ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਖੜ ਖੜ ਵਰਗੀ ਅਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਖੜਕਨਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ] ਖੜਕਾਰ, ਰੌਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਖੜਕੇ ਖੜਕਿ ਵਿਹਾਇ’ (੫੯੨), (ਰਾਗ ਦ੍ਵੈਖ ਰੂਪੀ) ਖੜਕ ਵਿਖੇ ਹੀ ਆਯੂ ਪਈ ਬੀਤਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂ ਜੁ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹਉਮੈ ਦਾ (ਖੜਕ) ਖਲਬਲਾਟ ਪਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ