ਖੜਾ

[ਕ੍ਰਿ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਖੜੋਨਾ ਦਾ ਦੂਸਰਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਖਲੋਨਾ] ੧. ਖੜਾ ਹੋਯਾ। ਯਥਾ: ‘ਸਾਜਨੁ ਸਭਕੈ ਨਿਕਟਿ ਖੜਾ’ (੯੨੪)। ੩੫੭ ੨. [ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਖਲ] ਮੂਰਖ। ਯਥਾ- ‘ਸੇ ਅਪਵਿਤ ਅਮੇਧ ਖਲਾ’ (੩੦੪)। ੩. [ਪੰਜਾਬੀ] ਜੁੱਤੀ ਦਾ ਇਕ ਪੈਰ, ਖੱਲਾ।