ਘਤਿਆ

[ਕ੍ਰਿ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਘੱਤਣਾ] ਪਾਇਆ। ਯਥਾ- ‘ਤਿਨਿ ਜਨਿ ਸਭਿ ਡਰ ਸੁਟਿ ਘਤੇ’ (੫੪੦)।