ਘਰਾਉ

[ਭਾ: ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਘ੍ਰਾ=ਸੁਗੰਧ ਲੈਣੀ] ਸੁਗੰਧ। ਯਥਾ- ‘ਕਿਨਹਿ ਨ ਘ੍ਰਾਉ ਲਇਓ’ (੩੩੬), (ਬਨ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ) ਸੁਗੰਧੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਭੀ ਨਹੀਂ ਲਈ।