[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਘਰ੍ਹ੍ਹਘਰ=ਤੜਾਗੀ। ਹਿੰਦੀ, ਘਾਘਰਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਘਗਰਾ] ਘਗਰਾ, ਜੋ ਇਸਤ੍ਰੀ ਲੱਕ ‘ਤੇ ਪਹਿਨਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਡੀਆਂ ਤੱਕ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਢਕਦਾ ਹੈ। ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਕਬੀਰ ਪਰਦੇਸੀ ਕੈ ਘਾਘਰੈ ਚਹੁ ਦਿਸਿ ਲਾਗੀ ਆਗਿ’ (੧੩੬੬)।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ