ਘੜੀ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਘੜ ੧.’] ੧. ਛੋਟਾ ਘੜਾ। ਯਥਾ- ‘ਲਾਜੁ ਘੜੀ ਸਿਉ ਤੂਟਿ ਪੜੀ’ (੩੩੩), ਭਾਵ ਅਵਸਥਾ ਰੂਪੀ ਲੱਜ ਸਰੀਰ ਘੜੀ ਤੋਂ ਟੁੱਟ ਪਈ ਅਰਥਾਤ ਆਯੂ ਮੁਕ ਗਈ। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਘਟੀ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਘਡਿ। ਪੰਜਾਬੀ, ਘੜੀ] ਸਮੇਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ। ਸੱਠ ਪਲ ਦੀ ਇਕ ਘੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।