ਚਿਤ ਚਾਰ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਚਿਤ੍ਤ। ਚਾਰੁ=ਸੁੰਦਰ] ਚਿਤ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਲੱਗਣ ਵਾਲੇ।