ਜਲੈ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਜਲ। ਐ, ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰਤੇ] ਜਲ ਤੋਂ, ਪਾਣੀ ਤੋਂ। ਯਥਾ- ‘ਜਲ ਮਹਿ ਰਹਉ ਜਲਹਿ ਬਿਨੁ ਖੀਨੁ’ (੩੨੩), ਜਲ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ (ਖ਼ੁਸ਼ ਪਰ) ਜਲ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ {ਖੀਨ} ਨਾਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਭਾਵ ਭਗਤ ਜਨ ਨਾਮ ਜਲ ਵਿੱਚ ਸੁਖੀ ਤੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਖੀਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਥਵਾ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ। ੨. ਸੜਨ ਨਾਲ। ਯਥਾ- ‘ਜਲੈ ਨ ਪਾਈਐ ਰਾਮੁ ਸਨੇਹੀ’ (੧੮੫)। ੪੯੫