ਜਾਞੀ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਜੰਞ’] ਪੁਤੇਤਾ ਸਾਕ ਸੱਜਣ ਜੋ ਲਾੜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਧੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਜਾਵੇ। ਯਥਾ- ‘ਆਪੇ ਜਾਞੀ ਆਪੇ ਮਾਞੀ ਆਪਿ ਸੁਆਮੀ ਆਪਿ ਦੇਵਾ’ (੪੫੨), ਤਥਾ-’ਜਾਞੀ ਨਾਉ ਨਰਹ ਨਿਹਕੇਵਲੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਤਿਹੁ ਲੋਈ’ (੭੬੩)। ਦੇਖੋ, ‘ਨਿਹਕੇਵਲ’