ਜਾਨਨਹਾਰ

[ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ] ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਰਬੰਗ੍ਯ। ਯਥਾ- ‘ਜਾਨਨਹਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰਬੀਨ’ (੨੬੯)।