ਜਿਦੂ

[ਸੰ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਜ਼ਿੰਦ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਨਿੰਮ੍ਰਵਾਚੀ, ਜਿੰਦੂ] ਜਿੰਦ, ਜੀਵ, ਜਾਨ। ਯਥਾ- ‘ਹਰਿ ਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ਭਜਿ ਪਉ ਜਿੰਦੂ ਸਭੁ ਕਿਲਵਿਖ ਦੁਖ ਪਰਹਰੇ’ (੮੨), ਜਿੰਦ! ਹਰਿ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਭੱਜ ਕੇ ਜਾ ਪਉ, ਸਾਰੇ ਦੁਖ ਤੇ ਕਿਲਵਿਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਤਥਾ-’ਪਸੁ ਪੰਖੀ ਅਨਿਕ ਜੋਨਿ ਜਿੰਦੂ’ (੨੩੭)। ੪੮੩